PUSA NAMAN OO…
sa isang malayong kaharian ng kahayupan (animal kingdom), may isang pusa. ang pusang ito ay katulad din ng ibang pusa sa itsura.
ang pusang ito ay may kaibigang butiki. malapit talaga ang loob nila sa isa’t isa. sadyang makulay ang kanilang buhay. lingid sa kaalaman ni pusa, may lihim na pagtingin pala sa kanya si butiki. kaya lang si butiki torpe. kaya ayun, olats, walang nangyari. nanatili lang sila sa kung ano sila…friends lang!
tapos, isang araw, bigla na lang hindi nagparamdam si butiki kay pusa. walang pasintabi, bigla na lang siya lumayo. dinamdam ito ni pusa. "bakit kung kailan namang nahuhulog na ako sa kanya, tsaka siya biglang lumayo?!" kanyang iyak.
dahil sa mga nangyari, minabuti ni pusa na aliwin ang sarili. kasama ng iba pang kaibigang hayop, nagpunta siya sa kung saan-saan. unti-unti na niyang nakalimutan si butiki. pero minsan, naiisip pa rin niya na magbalik sa dati ang lahat.
isang araw…
"kumusta ka na pusa?" tanong ng isang pamilyar na tinig.
"butiki?!"
"hehe! ako nga!"
"wow! ang labo!" sabi ni pusa sa sarili. "bakit ngayon ka pa bumalik? ano ngayon ang gagawin ko? talaga bang nililito mo ang damdamin ko?"
"o bakit tulala ka?" tanong ni butiki.
"ah wala. nagulat lang ako sa iyo," sagot ni pusa. "kumusta ka na?" dugtong niya.
itutuloy…
gaya ni pusa, may mga tao talagang sadyang parang baliw. inaasam na bumalik. nung bumalik e nagtataka kung bakit bumalik. ang labo di ba? oo masakit nga maiwan nang walang dahilan. pero totoo bang walang dahilan? paano kung hindi lang masabi ng taong iniirog mo ang dahilan kung bakit siya lumayo?
ngunit may dahilan din kung bakit katulad ng kay pusa ang nagiging reaksyon ng iba. kung anuman yung dahilan na yun, di ko alam. ang masasabi ko lang, ngayong bumalik na dati mong inaasam, edi you make the most out of it. malay mo umalis ulit yan at hindi na bumalik. sige ikaw din.
peace!
